همه ما کهنسال خواهیم شد اگر تا آن موقع نمرده باشیم...
می گویند پیری هست و هزار و یک درد بی درمان...
ظاهرا درست گفته اند ...
ولی
باطنا این جمله و این مثال کاملا اشتباه و غلط است.
فقط و فقط و تنها، (( اگر بدانیم که چگونه باید رسوبات بجا مانده از دوران قبل از کهنسالی را از بدن بزداییم.)) کار تمام است.
بله درست خوانده اید.
فقط باید رسوب شناسی را یاد بگیریم و انجامش دهیم.
و
همین توانمندی تنها راه رهایی از درد و بیماری و بیمارستان و پرفتاریهای جانبی آن است.
مثال سماور جرم گرفته را در نظر داشته باشید که بعد از جرم گیری چند سال دیگر می تواند به نحوی شایسته کار کند تا اینکه زیر آوار یک زلزله یا له بشود و یا در اثر یک انفجار پیش بینی نشده منفجره بشود...
ای کاش همینقدر که از رسوب زدایی سماور آگاهیم و آن را به راحتی انجام می دهیم، می توانستیم از رسوب زدایی وجود خودمان هم آگاه باشیم و آن را به راحتی انجام دهیم.
من در این مقاله ی کوتاه قصد ندارم
درباره ی رسوبات جسم و جان و روح آدمی صحبت کنم.
چون همه ی ما می دانیم تا امروز که احساس پیری می کنیم (( همه کاری را بی مهابا و بدون ترس انجام داده ایم)) و (( هر غذا و نوشیدنی خاصی را که دوست داشته ایم، نوشیده و خورده ایم)) و (( هر ساعت از شبانه روز که دوست داشته ایم خوابیده ایم)) و (( هر فیلم و موسیقی خاصی را که دوست داشته ایم دیده و شنیده ایم )) و (( هر وقت دلمان خواسته مبادرت به عیاشی های زودگذر کرده ایم و گذشته ایم)).
مطمئنا همه ی ما متن بالا را در مورد زندگی و حیات شخصی مان تایید می کنیم.
ولی حالا و امروز در ابتدای دوران پیری که سن و سال نمی شناسد می توانیم به تجربه ی زیسته ی برخی از کهنسالان موفق، توجه کنیم و با تغییر برخی از الگوهای زیستی عادت شده زندگی سالم تر و بهتر را تجربه نماییم.
اگر برای جرم زدایی سماور فقط باید کمی سرکه و جوش شیرین را در آن بجوشانیم برای رسوب زدایی و جرم زدایی از جان آدمی باید دهها از این نوع ترکیبات را در نظر بگیریم و از آن استفاده نماییم.
چرا؟
برای اینکه در سماور فقط آب جوشیده است
اگر در سماور قیر داغ میجوشید مطمئنا برای رسوب زدایی باید از بنزین هم استفاده می نمودیم.
اما در جان آدمی
همه نوع مایع و جامد و اندیشه و تخیل و داده های نا متقارن و قرینه وارد شده و قلیان یافته و لاجرم رسوب هم نموده است.
حالا با این حجم رسوب از جنس های مختلف در وجود آدمی چه کنیم؟
- برای رهایی از رسوبات غذایی : روزه داری های هجده ساعته متوالی ((شش روز در هفته)) همراه با مصرف یک وعده غذای پر پروتئین وبدون قند (( برنج و نان و عسل و خرما و میوه همگی قند دارند . اگر هوس کردید فقط آنها را مانند دارو بچشید و نه بیشتر))
- قانون سلامتی استاد حسین عباسمنش راهکار رهایی از این رسوبات است.
- برای رهایی از رسوبات اندیشه (( تعطیل کردن هرگونه بحث با دیگران، احترام گذاشتن بیشتر به انسان هایی که با آنها همزیستی داریم. خواندن رمان های فلسفی و یا گوش دادن به آنها، تماشای سریالهای آگاهی بخش مثل دکتر هاوس و بسیاری دیگر که ارزش دیدن داشته باشند و تماشای سریال های طنز خانوادگی مثل سریال پایتخت حتی اگر ده ها بار دیده باشیم. و امثال آن ))
- منبع قابل اطمینان دوباره مراجعه به سبک زندگی نوشته شده در سایت آقای عباسمنش است.
- برای رهایی از درد عضلات و بازیابی توان جسمی: شنا کنید و به همراه دوستانتان پیاده روی کنید و نماز با سجده و رکوع های طولانی بخوانید. حرکات کششی در نماز بدن شما را سالم تر نگه می دارد.
- و از بهترین ماساژ دهنده ها ماساژ عمیق تلفیقی که جنبه ی درمانی دارد استفاده نمایید
اگر همین فرمول را به کار ببندید به شما قول می دهم که هرگز و هرگز تا پایان آخرین دقیقه ی عمرتان رنگ بیمارستان را نخواهید دید و سازمان بیمه تامین اجتماعی را خوشحال و پزشکان منتظر مانده را نا امید خواهید کرد و درب آسایشگاه های سالمندان را تا ابد بسته خواهید گذارد.
لازم به توضیح است :
سالمند تا آخرین لحظه ی عمرش به تولید و پول در آوردن به هر روشی که می تواند باید مشغول باشد وگرنه احساس بی مصرف بودن از او یک نا امید منتظر مرگ خواهد ساخت.
- در خانه ترشی و شور بیندازید و بفروشید
- لیف بفاید
- نقاشی بکشید
- در خیابانها ساز بزنید
- در کتابفروشی ها کار کنید
- اگر تاکسی دارید مسافرکشی کنید برای یک ساعت در روز
- دوخت و دوز چرم را یاد بگیرید
- خراطی کنید
- طراحی کنید
و دهها از این نوع مشاغل
کهنسالان عزیز شما تا زمانی که کار می کنید عزیز فرزندنتان هستید
اگر به رخت بیماری بیفتید و دچار زخم بستر بشوید عزتتان پایمال می شود
راه نجات همین رسوب زدایی است
رسوب زدایی را جدی بگیرید
سایت آقای سید حسین عباسمنش را به دقت در زندگی تان توسعه دهید
والسلام
با احترام
قاسم منهی
کار آفرین عرصه ی ماساژ در کشور
برند ماهور
در این چند خط کوتاه تمام مقصد من این است که ذره ای بتوانم تجربه ی زیسته ی انسان های توانمند گشته در رسوب زدایی را برای آشنایی شما عزیزان بنویسم
همین
خواه پند گیر خواه ملال