ماساژ یا ورزمان؛ بازخوانی چهره واقعی هنر لمس
دیباچه‌ای بر کتاب «پارسه ورز؛ سبک ماساژ ایرانی» به قلم قاسم منهی
سقوط معنا در هیاهوی لذت‌های زودگذر
با توصیفی که از وضعیت ادراک انسان از حیات به اختصار ترسیم شد، آشکار است که این هنر اصیل تندرستی، زیر خروارها خاک از تمایلات سطحی به سختی در حال نفس کشیدن است. در این جهان پر هیاهو، اکثریتی که مغلوب فرایند اندیشه‌های روزمره‌ی خود شده‌اند، تمایل دارند با دست‌یازیدن به این دکان بی‌صاحب، کامی برگیرند و بگذرند.
اما گذر انسان از این بیراهه‌ها دیر یا زود به سرانجامی خواهد رسید که از بطن آن، خرد و آگاهی اصیل سر برمی‌آورد. روزی فرا خواهد رسید که انسان پرده‌های پوشاننده‌ی کلمات را پس بزند و معنای دقیق این جوهره‌ی درهم‌تنیده از حروف را بازیابد. ولی تا آن روز، رسالت اهل اندیشه چیست؟ اگر من و تو دست روی دست بگذاریم و صبر پیشه کنیم، آیا عمر کوتاهمان قد خواهد داد تا تجلی والای انسان را در مدینه فاضله‌اش به تحسین بنشینیم؟
«اگر میان دستان من نور است و در میان جان تو مخاطب من نیز نور است، درهم‌آمیختگی این دو مولد، نوری علی نور است.»
رسالت پارسه‌ورز؛ احیای آیین ورزمان و گرمابه در فرهنگ ایرانی
این دیباچه و این گفتار برآمده از خواسته‌ای قلبی از میان جان نویسنده است؛ اراده‌ای برای آنکه در طول دوران حیات، این کلمه از دل پرده‌های کتمان بیرون کشیده شود و چهره‌ی زلال آن پیش چشم جویندگان حقیقت آشکار گردد. بازگشت به ریشه‌های اصیل ورزمان ایرانی، همان نگرشی است که در مجموعه مرکز ماساژ ماهور در منطقه ۲۲ تهران و در همسایگی دریاچه چیتگر بنا نهاده‌ایم؛ مکانی برای درمان، آرامش روانی و گسستن از تنش‌های شتاب‌زده شهری.
چه در قالب آیین کهن حمام ترکی و دلاکی سنتی، چه از طریق مراقبت خانوادگی در بسترهای تخصصی ماساژ زوج در فضایی آرام و مجزا و چه با ارائه خدمات حرفه‌ای اعزام ماسور به منزل در غرب تهران، هدف ما همواره زدودن ابتذال از هنر دست‌ورزی و پاسداشت کرامت انسانی بوده است. این اندیشه در دوره‌های آموزش تخصصی «پارسه‌ورز» و تربیت ماسورهای حرفه‌ای نیز زنده نگاه داشته می‌شود.
این نور، مبارکِ وجود جان‌آگاه شما باد.
قاسم منهی
نویسنده کتاب‌های «مقام نوشتن»، «مقام یادگیری» و «پارسه ورز» | بنیان‌گذار ماهور اسپا
ماساژ یا ورزمان؛ بازخوانی چهره واقعی هنر لمس
دیباچه‌ای بر کتاب «پارسه ورز؛ سبک ماساژ ایرانی» به قلم قاسم منهی
سقوط معنا در هیاهوی لذت‌های زودگذر
با توصیفی که از وضعیت ادراک انسان از حیات به اختصار ترسیم شد، آشکار است که این هنر اصیل تندرستی، زیر خروارها خاک از تمایلات سطحی به سختی در حال نفس کشیدن است. در این جهان پر هیاهو، اکثریتی که مغلوب فرایند اندیشه‌های روزمره‌ی خود شده‌اند، تمایل دارند با دست‌یازیدن به این دکان بی‌صاحب، کامی برگیرند و بگذرند.
اما گذر انسان از این بیراهه‌ها دیر یا زود به سرانجامی خواهد رسید که از بطن آن، خرد و آگاهی اصیل سر برمی‌آورد. روزی فرا خواهد رسید که انسان پرده‌های پوشاننده‌ی کلمات را پس بزند و معنای دقیق این جوهره‌ی درهم‌تنیده از حروف را بازیابد. ولی تا آن روز، رسالت اهل اندیشه چیست؟ اگر من و تو دست روی دست بگذاریم و صبر پیشه کنیم، آیا عمر کوتاهمان قد خواهد داد تا تجلی والای انسان را در مدینه فاضله‌اش به تحسین بنشینیم؟
«اگر میان دستان من نور است و در میان جان تو مخاطب من نیز نور است، درهم‌آمیختگی این دو مولد، نوری علی نور است.»
رسالت پارسه‌ورز؛ احیای آیین ورزمان و گرمابه در فرهنگ ایرانی
این دیباچه و این گفتار برآمده از خواسته‌ای قلبی از میان جان نویسنده است؛ اراده‌ای برای آنکه در طول دوران حیات، این کلمه از دل پرده‌های کتمان بیرون کشیده شود و چهره‌ی زلال آن پیش چشم جویندگان حقیقت آشکار گردد. بازگشت به ریشه‌های اصیل ورزمان ایرانی، همان نگرشی است که در مجموعه مرکز ماساژ ماهور در منطقه ۲۲ تهران و در همسایگی دریاچه چیتگر بنا نهاده‌ایم؛ مکانی برای درمان، آرامش روانی و گسستن از تنش‌های شتاب‌زده شهری.
چه در قالب آیین کهن حمام ترکی و دلاکی سنتی، چه از طریق مراقبت خانوادگی در بسترهای تخصصی ماساژ زوج در فضایی آرام و مجزا و چه با ارائه خدمات حرفه‌ای اعزام ماسور به منزل در غرب تهران، هدف ما همواره زدودن ابتذال از هنر دست‌ورزی و پاسداشت کرامت انسانی بوده است. این اندیشه در دوره‌های آموزش تخصصی «پارسه‌ورز» و تربیت ماسورهای حرفه‌ای نیز زنده نگاه داشته می‌شود.
این نور، مبارکِ وجود جان‌آگاه شما باد.
قاسم منهی
نویسنده کتاب‌های «مقام نوشتن»، «مقام یادگیری» و «پارسه ورز» | بنیان‌گذار ماهور اسپا