انسان در طول دوران حیاتش به واسطه ی ذات توسعه یابنده اش در هر زمینه ای که استعدادش رو به شکوفایی حرکت کرده، توانسته است لایه ای تازه به دانش قبلی خود بیفزاید.

 این لایه ی تازه افزوده شده (( هنر است ))

شما اگر یک مکانیک خودرو را ببینید که به نحوی متفاوت و باور نکردنی ماشین شما را تعمیر می کند که در باورتان نمی گنجد شما شاهد یک اثر هنری از یک مکانیک گمنام شده اید.

نحوه ی کار کردن مکانیک هنرمند این ماجرا، همان استعداد ذاتی انسان ارتقا یافته در ارائه ی ناخوداگاه ماساژ روح به مخاطب خود است.

با توجه به مثال بالا تعریف هنر از نگاه نویسنده ی این مقاله اینگونه است:

هر فرایند عملی که ناظر انسانی را به بهت وادار می کند و او آن عمل را  فراتر از قدرت عام بشر درک می کند ((هنر)) است.

ادراک هنر، ادراک دریافت ماساژ گرفتن روح را برای ناظر انسانی به ارمغان می آورد.

شنیدن موسیقی ،تماشای نقاشی ، دیدن فیلم و سریال، خواندن کتاب، تئاتر و ... همه ی این نمادها (( ماساژ دهنده ی روح )) هستند.

ما چه بخواهیم و چه نخواهیم به این لذت بردن دچار هستیم و اگر می بینید که وابسته به استفاده از این لایه های هنری شده اید بدانید که روح شما بسیار خسته شده است و به همین دلیل بیشترین ساعات روزتان را شاید به این موضوعات هنری گره بزنید تا آرامش پیدا کنید.

معمولا بعد از بهره مندی با این تراکم دریافت های هنری، عملکرد روزانه ی بهتری عاید انسان می شود و بازدهی او را بالا می برد.

آگاهی از استعداد فردی انسان ها را به صورت ناخوداگاه در مسیر بهتری از بهره مندی از استعداد هنری پیرامونی قرار میدهد. 

 مثلا کسی که استعداد نویسندگی دارد معمولا مجنون تماشای ارکستر اپرا می شود و یا دوست دارد به تئاتر های فاخر بپردازد و معمولا برای تماشای یک فوتبال هنرمندانه میان تیم های بزرگ دنیا به استادیوم نخواهد رفت. و این در حالی است که یکی دیگر را وادار کنی که به تئاتر بیاید مطمئن باشید با او درگیر خواهید شد. 

خودشناسی کمک می کند که ما بتوانیم به بهترین نحو ممکن به انتخابی دقیق هنر مد نظرمان برای دریافت ماساژ روح بپردازیم و از اتلاف وقت بپرهیزیم. 

اگر می بنید که دامنه ی فرانید ها ی هنری در اجتماع هر روز بزرگ تر می شود و در همه ی زمینه ها زیر شاخه های جدیدی آفریده می شود، تعجب نکنید. زیرا انسان ها هر روز با توانمندی بیشتری مشغول کشف استعداد های نهفته ی درونی خودشان هستند و وقتی استعداد فردی شکوفا شود برای دریافت ماساز روح نیازمند هنری جدید است که هنرمندان یک رشته را به شاخه ای تازه هدایت می کند. مثلا موسیقی رپ از همین دسته است. 

اگر میبینید انواع سبک ها و زیر شاخه های هنری افریده می شود موضوع شناسایی استعدادهای تازه است.

در ایام قدیم انسان ها مجبور بودند برای امرار معاش به شغل پدری گرایش پیدا کنند و این موضوع استعداد ذاتی آنها را کور می کرد و در نتیجه آنها مجبور می شدند از همان داستان و هنری لذت ببرند که پدرانشان قبلا لذت برده اند ولی این روزها داستان حیات آدمی به صورت کامل و واقعی تغییر کرده است و این امکان به وجود آمده که انسان به شکل موشکافانه استعداد ذاتی خودش را کشف کند.

و همین کشف استعداد های تازه، نیازمند ارتقاء هنر در زیرشاخه های جدید است .

من قاسم منهی هستم روایت نویس و رمان پرداز هم عصر شما که این مقاله ی کوتاه را نوشته ام. ما با همین ایده برای شما مرکز ماساژ ماهور را دایر کرده ایم که همزمان با دریافت ماساژ جسم از هم صحبتی با هم لذت ببرید و و گمشده ی روحتان را هم پیدا کنید و به روحتان به آگاهی بتوانید ماساژ دهید.

هوش مصنوعی مقاله ی دستنویس مرا اینگونه ویراستاری کرده است که در ذیل این مقاله درج می شود.

هنر؛ ماساژ روحی که هر روز به آن نیاز داریم

انسان موجودی است که همواره در حال توسعه و گسترش توانایی‌های خود است. هر فرد در طول زندگی، در مسیری که استعدادهای ذاتی‌اش شکوفا می‌شوند، لایه‌های تازه‌ای به دانش، مهارت و تجربه‌ی خود اضافه می‌کند.

از نگاه نگارنده، همین لایه‌ی تازه افزوده شده را می‌توان «هنر» نامید.

بسیاری از ما وقتی واژه‌ی هنر را می‌شنویم به یاد موسیقی، نقاشی، سینما یا ادبیات می‌افتیم؛ اما هنر تنها در گالری‌ها و سالن‌های کنسرت زندگی نمی‌کند. هنر می‌تواند در دستان یک مکانیک خودرو، یک آشپز، یک معمار، یک نجار یا حتی یک فروشنده نیز حضور داشته باشد.

فرض کنید مکانیکی خودروی شما را به شکلی تعمیر می‌کند که از دقت، مهارت و شیوه‌ی کار او شگفت‌زده می‌شوید. در آن لحظه شما فقط شاهد یک تعمیر فنی نیستید؛ بلکه با جلوه‌ای از هنر مواجه شده‌اید. هنری که از تجربه، استعداد و عشق به کار متولد شده است.

به همین دلیل می‌توان هنر را چنین تعریف کرد:

هر فرآیندی که ناظر انسانی را به شگفتی وادارد و فراتر از انتظار معمول او ظاهر شود، نوعی هنر است.

اما هنر چه اثری بر انسان می‌گذارد؟

هنر به روح انسان آرامش می‌دهد. همان‌گونه که ماساژ، خستگی عضلات را کاهش می‌دهد، هنر نیز خستگی‌های پنهان روح را تسکین می‌بخشد. به همین دلیل می‌توان گفت که هنر، نوعی ماساژ برای روح انسان است.

گوش سپردن به موسیقی، تماشای یک فیلم تأثیرگذار، خواندن یک رمان عمیق، حضور در یک نمایش تئاتر یا حتی تماشای اجرای یک ورزشکار برجسته، همگی می‌توانند تجربه‌ای شبیه به دریافت ماساژ روح باشند.

شاید به همین دلیل است که بسیاری از افراد پس از شنیدن یک موسیقی دلنشین یا مطالعه‌ی یک کتاب الهام‌بخش، احساس آرامش، تمرکز و انرژی بیشتری برای ادامه‌ی زندگی پیدا می‌کنند.

نکته‌ی مهم اینجاست که هر انسانی به شکل متفاوتی از هنر لذت می‌برد. دلیل این تفاوت، استعدادها و ویژگی‌های درونی افراد است.

فردی که روحیه‌ی نویسندگی دارد ممکن است ساعت‌ها از تماشای یک نمایش فاخر یا شنیدن یک اجرای ارکسترال لذت ببرد، در حالی که فرد دیگری همان میزان هیجان و آرامش را در تماشای یک مسابقه‌ی فوتبال سطح بالا تجربه می‌کند.

هیچ‌کدام از این انتخاب‌ها بر دیگری برتری ندارد. تفاوت تنها در مسیرهایی است که روح انسان برای دریافت آرامش انتخاب می‌کند.

خودشناسی به ما کمک می‌کند دریابیم روح ما از چه نوع هنری بیشتر تغذیه می‌شود و در نتیجه زمان و انرژی خود را آگاهانه‌تر صرف کنیم.

امروزه نیز به همین دلیل شاهد گسترش مداوم شاخه‌های هنری هستیم. هر چه انسان استعدادهای پنهان بیشتری را در خود کشف می‌کند، نیازهای تازه‌تری برای بیان احساسات، افکار و تجربیات خود پیدا می‌کند. شکل‌گیری سبک‌های جدید موسیقی، ادبیات، سینما و سایر هنرها، نتیجه‌ی همین فرآیند طبیعی است.

در گذشته بسیاری از افراد ناچار بودند مسیر شغلی و سبک زندگی نسل‌های قبل از خود را ادامه دهند و فرصت کمتری برای کشف استعدادهای واقعی‌شان داشتند. اما امروز امکان شناخت دقیق‌تر توانایی‌های فردی فراهم شده است و همین موضوع باعث شده هنر نیز در مسیرهای متنوع‌تر و خلاقانه‌تری رشد کند.

در مرکز ماساژ ماهور نیز نگاه ما به آرامش، تنها به جسم محدود نمی‌شود. ما باور داریم که انسان زمانی احساس تعادل واقعی را تجربه می‌کند که جسم و روح او به صورت همزمان مورد توجه قرار گیرند.

ماساژ می‌تواند خستگی بدن را کاهش دهد، اما گفت‌وگو، آگاهی، شنیدن، اندیشیدن و ارتباط انسانی نیز می‌تواند بخشی از خستگی‌های روح را التیام ببخشد.

هدف ما در ماهور، فراهم کردن فضایی است که در آن آرامش جسم و آرامش روح در کنار یکدیگر تجربه شوند؛ زیرا گاهی انسان بیش از هر چیز، نیاز دارد لحظه‌ای از هیاهوی زندگی فاصله بگیرد و دوباره با خود واقعی‌اش روبه‌رو شود.