امروز را می گویم
هیچ دردی نیست
هیچ هیچ
نه اندوهی، نه غمی ، نه هجرانی...
نه دمی،نه درمی، نه دیناری...
اینجا شبهایش گرد است
آسمانش
در همانجا که نخ بادبادک ها
پاره از تفسیر نوای باد می گردند
کمی روشنتر از دیروز به نظر می آید
زن همسایه برای بالکن خانه ی شان لامپ پر نوری را
بجای حسرت سوختگیِ تا دیروز
روشن کرده...
شاید امشب تا صبح چشمانم که به سرمای شبهای زمستان عادت کرده
به تمنای وصال نوری تازه
یخ نزند
من خوب می دانم
امشب با دیروز فرق دارد
اگر امشب نور یک لامپ
بتواند همه ی تار و نخ ذهن پریشان مرا
به ملاحت در هم دوزد
چه شود گفت که کار همه ی تار و نخ دنیا را
بشود
با یک ((تق))
روشن کرد
خاموش کرد
روشن کرد
خاموش کرد.....
هدیه به نگاه شما
دلنوشته ی امشب بود آمد و رفت و اینجا جا ماند....